رفتار و كردار و گفتار نيك و انديشهء پاك آنان آشكار شود . اول و آخر قرآن ز چه با آمد و سين * يعنى اندر ره دين راهبرت قرآن بس چنگ در گفتهء يزدان و پيمبر زن و رو * كانچه قرآن و خبر نيست فسانه است و هوس « حكيم سنائى » فردوسى نيز چه نيكو سروده است « 1 » : خداوند گيتى چو دريا نهاد * برانگيخته موج از او تند باد چو هفتاد كشتى بر او ساخته * همه بادبانها برافراخته ميانه يكى خوب كشتى عروس * بر آراسته همچو چشم خروس پيامبر به دو اندرون با على * همه اهل بيت نبى و وصى اگر خلد خواهى بديگر سراى * بنزد نبىّ و وصى گير جاى گرت زين بد آمد گناه منست ؟ * چنين دان كه اين راه راه منست بر اين زادم و هم بر اين بگذرم * يقين دان كه خاك پى حيدرم

--> ( 1 ) - اين ابيات اشاره به دو حديث نبوى است : الف - ستفترق أمّتى على ثلث و سبعين فرقة كلّها فى النّار إلّا واحدة ( امت من بر 73 فرقه متفرق خواهند شد كه همگى در آتش دوزخند مگر يك فرقه ) . ب - مثل أهل بيتى كمثل سفينة نوح من ركبها نجى و من تخلّف عنها غرق ( مثل خاندان من همچون كشتى نوح است كه هر كس بر آن قرار گرفت رهائى يافت و هر كس از آن دورى جست دستخوش غرقاب نابودى شد ) .